Brink voelt voor mij als een warme jas.
Soms weet je het gewoon. Je rijdt ergens langs, kijkt naar een gebouw en denkt: daar zou ik best willen werken. Voor Riëtte begon haar verhaal met Brink precies zo – lang voordat ze er daadwerkelijk aan de slag ging.
“Toen ik begin twintig was, reed ik hier op de motor langs. Ik keek naar links, zag Brink en dacht: dat lijkt me nou een mooi bedrijf om voor te werken. Waarom precies? Geen idee. Gewoon een gevoel.”
Dat gevoel bleek te kloppen. In 2007 kwam Riëtte via een uitzendbureau bij Brink terecht als office assistent op de afdeling kwaliteitszorg. Ze is nooit meer weggegaan.
Geen dag is hetzelfde
Inmiddels werkt Riëtte als algemeen office assistent in Staphorst. Een brede rol waarin werkelijk van alles voorbijkomt. Ze ondersteunt HR, verwerkt uren van uitzendkrachten, organiseert jubilea en pensioenmomenten, verzorgt SharePoint-publicaties en regelt zelfs vluchten voor collega’s. Maar misschien wel het belangrijkste: ze is er voor de mensen om haar heen.
“Dat is precies wat mijn werk zo leuk maakt. Je weet nooit wie er binnenloopt of met welke vraag. Als ik iemand kan helpen en daar een oprecht dankjewel voor terugkrijg, geeft me dat energie.”
Ooit omschreef een leidinggevende haar als de olie in de machine. Een typering die haar altijd is bijgebleven.
“Ik vond dat wel een mooie. Ik ben me er zelf niet altijd van bewust, maar vanuit deze plek krijg je veel mee en kun je veel betekenen.”
Iedereen is benaderbaar
Het is niet alleen haar werk dat ervoor zorgt dat Riëtte zich na al die jaren nog steeds thuis voelt bij Brink. Minstens zo belangrijk zijn de mensen en de manier waarop ze met elkaar omgaan.
“Ik vind de sfeer hier ontspannen. Natuurlijk is er weleens stress, maar mensen zijn heel toegankelijk.”
Of je nu op de werkvloer staat, teamleider bent, in de schoonmaak werkt, onderdeel bent van het management of CEO bent: volgens Riëtte kun je bij iedereen binnenstappen. Ook als het even niet over werk gaat.
“We zijn hier natuurlijk zakelijk met elkaar bezig, maar het menselijke mag er ook gewoon zijn. Als iemand thuis iets heftigs meemaakt, is daar aandacht voor. Niet alleen op dat moment, maar ook later nog. Dat vind ik mooi.”
Best iets om trots op te zijn
Brink is inmiddels een grote internationale speler, maar volgens Riëtte is de mentaliteit in Staphorst altijd nuchter gebleven. Misschien soms zelfs iets té nuchter.
“We mogen best wat trotser zijn op wat hier gebeurt. Vanuit een dorp als Staphorst zijn we uitgegroeid tot een grote speler in de markt. Daar mogen we best wat vaker bij stilstaan.”
Zelf is ze in ieder geval trots op de plek die Brink in haar leven heeft gekregen. Niet vanwege een functietitel of het aantal jaren dat ze er inmiddels werkt, maar vooral vanwege het gevoel waarmee ze iedere dag binnenstapt.
“Brink voelt voor mij als een warme jas. Ik ga fluitend naar mijn werk en ik ga ook fluitend weer naar huis. En ik besef heel goed dat dat niet vanzelfsprekend is.”
Na al die jaren blijkt die ene gedachte op de motor dus behoorlijk raak.
Soms weet je het inderdaad gewoon.